ÎNÎSIYATÎFA ZAROKÊN AGIR

Jİ BER KU EM BÛN SEDEM WE Bİ LİNGÊN XWE YÊN QİRÊJ PÊ Lİ AXA WELATÊ ME KİR EM HEZAR HEFTÊ Û YEK CARAN POŞMANİN

Jİ BER KU EM BÛN SEDEM WE Bİ LİNGÊN XWE YÊN QİRÊJ PÊ Lİ AXA WELATÊ ME KİR EM HEZAR HEFTÊ Û YEK CARAN POŞMANİN

Li ser  hesp geriyan dizî kirin, çeka wan hebe derveyî kuştin talan û şêlandinê tiştek nayê aqilê wan, ji bo jin avrat dibêjin, zarok, ciwan ixtiyar tecavûz dikin. Ji  bo hûn bibe xwedi welat, me kurdan alîkarî dan we, piştî hûn bûn dewlet we em di serê şûr û singuyên xwe de li ba kirin. We li çiyayên kurdistana  ku bi rêngên kesk, sor û zer hatiye xemilandin xwîna sor rijandin. Dema hûn ketin zorê we  gotin em birayê hev yê olînin, dema zikê we têr bû we mejiyê xwe winda kir û pîrên me li Ser sêdarê hejandin. Fermandarên muzzafer yên ku di serhildanan de  zikên dayikên me diqelişandin û zarokên di zik dayîkê de bi serê singuyan ve dikirin, hestiyên we di bin erdê de riziyabin jî emê  hezkiriyên we mirov û dostên we effû nekin û hesabên sed salî ji wan bipirsin.Di avakirina meclisê de kurdên ku we bi navê Mebusên Kurdistanê bang li wan dikirin tune hesap kirin. We di 1925’an dest bi qirkirina kurdan kir, yên  ku ev qirkirin pêk anîn zanyarên dewletê yên cahîl, mamosteyên leşker,  felsefeciyên faşist, sosyologên ehmeq, piskologên nezan, wêjevanên bê edeb, doxtorên cendirme, polis, leşker û bekçiyên daişî,  Tirkên faşist yên ji Ebu cehil hîn cahiltir hûnê ji kurdistanê bicenimin biçin.Yên ku bi zarokên xwe re kurdî naaxivin, yên rêzefilme Tirkan temaşe dikin û malên xwe dikin yurdên pişaftinê, yên ku destûr dide zarokên wan bi tirkan re hevaltî bike, bêdeng dimîne û vê yekê xwezayî dibîne, yên ku li beramberî kesên ku ji bo kurdistanê talan bike xwe bi çek kirine leşker û polisan nefretê hîs nakin û biken lê mêze dikin, yên ku wekî fermandarê sereke rola Tirkirinê pêk tînin mamosteyên ku tecawuzê mejî, qelp û çanda me dike yên vê yekê nabînin, yên ku li welatê me terorizmê pêk tîne AKP-MHP ye yên kû oy didin wan an jî yên ku bi wan re kar dikin re hevaltî kirin, yên ku bi van re dostanî dikin û diçin tazî û dewetên wan, yên ku keç didin wan digirin û diçin mêvaniya wan, yên ku dibêjin em kurdin dema li Cizîrê birayên me dihatin şewitandin bi gotina “evîn di bodrumê tê jiyankirin” şadibûn, yên ku dema Afrîn dihat bombe barankirin  silava leşkerî didan û piştgirî didan, yên ku aligiriya Fenerbahçe Galatasaray, Trobzonspor Beşiktaş dikin, di serî de ji bo kurdan pênc quriş nirxê wî tune İbrahim Tatlıses, bêrîvana ku qehremanê meye ew vegirendina jinek ji rêzê, ya ku bi dîzî û stranên xwe ji bo êrîşê çanda kurd bike xwe berçe berçe li pazaran difiroşe Sibel can re “Efrîn xoştur, li minbicê bigere were”  stranbêjên ku van dibêjin di sosyal medyayê de ew şopandin, di televizyonê de temaşe dikin, yên ku ji bo tuyê nav çavên wan bikin û wir tevlî bikin  naçin konserên wan, yên ku van nakin divê baş bizanibin ku li hemberî bira û xwîşkên me yên ku li hemberî dijmin êş dikişine li ber xwe dide û canê xwe didin di nava   îxanetê de ye. Hûn di firqê de ne ku li hemberî Alîşêr û Zarîfe, Nûrî  Dersimî, Teterê Badik û Leyla qasim di nava İxanetê de ne. Ma  Hun dizanin  tu firqa we û İxanetkar Rêber û Cemîlê Çeto tuneye.Em wekî Zanebûna netewî ya sedsalî û hefiseya dirokî ya tolhildanê Însiyatifa Zarokên Agir çawa metingerî û dostaniya Tirkan red dikin we jî red dikin. Di serhildana Agiriyê de leşkerên Tirk serê zarok û birayê dayîka Gulnaz  jê dike û tîne nişanî dayika Gulnaz dike dibêje ji van kijan   zarokê te ye. Dayîka Gulnaz bi hêrsek mezin li leşkerên tirkan mêze dike û serê zarok û birayê xwe yê bê beden û bi xwîn maç dike, bê ku rondikan birijîne bi ser bilindî dibêje: “eger zarokên min ji bo azadiya kurdistanê şer nekirina min şîrê xwe li wan helal nedikir”ji xwe re dayika Gulnaz mînak bigirin. Li şuna ku hûn  dikeve hemêza  Tirkan û dibe jin û heskiriya wan, bibin qurbana Rindexanê ya ku bedena xwe berdide ser avên sar û ji bo xwejikbuna welatê xwe,  xwe feda dike. Qêrînên ji Agiriyê bilindbûn li Dêrsimê guherîn tilîliyên jin û dayîkan. Çiruskên ji laşên birayên me yên di bodromên Cizîrê de bilindbûn hundirê me şewitandin kir arî. Eşên ku we di dîrokê de heta niha bi me dayî jiyankirin emê nefes nefes bîne bîra we û bikin çavên we, emê sed qatî tolê rakin. Em tola Uğur kaymaz, Ceylan Onkol, Mîran bebek li erdê nahêlin, em we efu nakin û ji we re nahêlin. Yên ku ax, kevir û komira welatê me difiroşin û di vilayande pê vîskiyan vedixwin, yên ku endamê (dijmine din) yên AKP’ê ye, yên ku dema polis û leşkerên wan welatê me dişewîtînin ew li sehilan keyif dikin, yên bi pereyên ku ji me didizin zik mezin dikin, we, mekanên ku hûn lê kêfê dikin, cihên ku hun lê dixwin û vedixwin, cihên ku hun lê nefes digirin û digerin emê van hemû cihan tevli hev bikin û bişewitînin. Heta em dert û qehir nekin hundirê we bila xew li me kurdan heram be. Bavên  ku diziyên Tirkan temaşe nakin, bi zarokên xwe re bi zimanê dayîkê diaxivin, roj dixebitin şev karxane, xanî û fabriqeyên Tirkan dişewitînin, di bajarên dijmin de zibale dirîjinin û qirêj dikin faşistên ku nameşe ji wan re xiberan dike, piştî limêjê nifiran dike, yên ku pê li çîmên cihê meşê dikin, ji bo ku wan bê aram bike camên wan dişkînin, tuwaletên daireyên dewletê dixitimîne û wan di nava qirêjê de dihêle, yên ku kerebê qut dike  dijmin di taritiyê de dihêle, lastikên seyareyan jedikin û panik ava dikin,zarokên zirar didin wan,yên ku li zarokên leşker û polisan dixin,  xaniyan dişewitînin, yên ku mamosteyên li kurdistanê ditirsînin û direvînin, cihên  ku rola tirkirinê pêk tinê dibistanan de mase, sira, kursî û texteyan dişkînin, yên ku silav nadin AKP-MHP’liyan û dijmin dibînin û tif dikin nava çavên wan, kurdên ku bi wan re nazewicin, yên ku van hemuyan pêk tînin ew kurdên bi namus û şerefin. Me ne tiştên ku we anîn serê Şêx Said ji bîrkirin ne jî hovitiya we ya li Geliyê Zîlan we bi cesedan tijî kiribû ji bîr kirin.Em qêrîna îsyana, birîna kurdan ya ku xwin diherike Efrîn, hemû pireyên ku hat hliweşandin û roja berê qiyametê Cizîrê û li paytexta kurdistanê Amadê zorokên hatin lêdanin. Însiyatifa Zarokên Agir soza tolhildana kurdane. Lêgerîna azadiyê ye. Hersa ku qet xilas nabeye. Hafiseya ku nayê ji bîrkirine. Zanebûna ku dijmin efu nakiye. Tirkan welatê me dagir kir biziman û çanda xwe em jehr kirin. Lingên xwe avêt axa welatê me beden û mejiyên me qirêj kirin. Di dibistanên xwe de dîroka me dan ji bîrkirin, bi xapandina biratiyê em anîn rewşek lanetî, xwe inkar bike zimanê xwe jibîr bike em anîn rewşa ku gelê ku  goristanên wan yên pîroz xirab kirin jî bêdeng man. Niha dem dema paqijkirina mejî û ruhên me yên ku hatiye qirêjkirin, jehirkirin, lenetkirine. Wekî welat û netew dem dema azadbûyînê ye. Em çiya, bajar, cihên wan yê turistik û dîrokî, xanî û seyareyên wan dişewitînin bi vî awayî mejîyên xwe ji vê qirêjî û gemarê paqij dikin. Wesiyeta dîroka me  ji me re heye. Emê her derê Tirkiyê xirab bikin û bişewitînin. We tiştên bi tirs û panîkê bi me dan jiyankirin  emê jî di kolan meheleyên we de bi we bidin jiyankirin. Heta  Zarokên we yên bê şeref polis û leşker sihên xwe jî bigirin  ji  kurdistanê bi cehenimin biçin emê bê navber berdewama çalkiyên xwe bikin. Li metropolên tirkiyê ji bo jiyana wan jehr û zıqqim bikin bi kîjan rêbazî dibe bila bibe çi ji destên we tê mezin piçûk, kêm zêde nebêjin, bikevin tevgerê. Zarokên kurdistanê yên agît, ciwan, jin, zarok, îxtiyar, zewici nezewicî  yên ku ji bo azadiya kurdistanê tekoşîn dike sersala wan pîroz dikin û serkeftinê ji wan re dixwazin. Em sersala kurdên ku her tiştên Tirkên faşist xirab dikin, dişewîtînin, qirêj dikin, ziyana aborî û civakî dide, pîroz dikin. Ji me hemuyan re serkeftin be. Agirê azadiyê  ku me li Tirkiyê pê xistiye, yên ku  li hemberî  nav,azadî, çand, nirx û dîroka  kurdistanê derdikevin wê ji wan re bibe agirê cehenemê. Her kurdên ku tevlî vê vasiyeta dîrokî dibe û li ser navê tolhildanê beşdar dibe  her cihê ku lê jiyan dike û her tevgerek ya tolhildanê dike ew endamê însiyatifa Zarokên Agir yên xwezayiye. Hezar silav li wan. Em wekî kurdên ku di nava şermê de jiyankirinê qebul nakin, em rêwiyên riya tarz rêbaz çiruska soza hesap pirsina ji dijmin  û hemu êşên dîrokî zanînin. Yên ku dibêjin ma em  dikarin çi bikin û ji dadgeha Tirk edaletê hêvî dike, yên ku dibêjin kesên tecawuzkar bigirin, yên ku banga dijmin dikin dibêjin kurdên di zindanê de ye serbest berdin, hemu kesên ku di nava hêvîyê de ye êdî zimanê ku dijmin jê fam dike bixafin, hesap pirsîn û bilindkirina  agirê tolhildanê wekî erkek bizanibin. Em bang li kesên ku dibêjin ma em dikarin çi bikin dikin, bê çaretî  bibe dawiya we hûn jî çiruskek pêxînin. Kevirek bavêjin, kêr bikarbînin, ji dijmin nefret bikin. Kesên derdora we yên ku oy didin partiyên dijmin red bikin û ji bo sibehê roj baş bêjin. Î Dema we serê xwe danî ser balifê bêjin me îro ji bo welatê xwe çi kir. Eger gotin we nakşîne çalakiyê, şev ranake kolanan, roj bernade tolhildanê hûnê bibin ji miriyên jiyan dikin. Yên ku dilê wan ji bo evîna welat û azadiyê neşewitin miriyên dimeşinin. Hûn jî bişewitînin. Deng derxin qîr bikin. Bi hêrs xiberan bikin. Bi kurdî stranan bêjin. Em ji kesên ku li mala xwe li ser qoltixan runiştî û bi awayekî bê çarê twter  davêjin dibêjin me ji bîr nekiriye ma em cuda dikarin çi bikin re dibêjin. Di sala 2020 de li 36 bajarên Tirkiyê kurdên ku fabriqa, seyare, xanî, lojman, depo, AVM, İstasyonên benzînê, restoran, cihên dîrokî û turistik, atolye  şewitandin hebûn. Yên ku ji kurdistanê ber bi tirkiyê ketin rê li ser tabelayan kurdistan nivisandin hebûn. Yên ku tabela xirabkirin, rakirin bûn sedema şaşkirina riyan hebûn. Yên ku kevir û bizmar avêtin ser riyan trafiq çekirin hebûn. Li Efrin, cizirê û Surê nexweşxaneyên me hatin bonbebaran kirin ji bo van kesên ku li Tirkiyê nexweşxane şewitandin kesên ku  ji bîr nekirin bûn. Em dijmin li nexweşxanê, di gorê de, li ber dema mirinê de jî rehet bernadin. Kesên ku dibistan,otobus, liman keştî, tekne, otel, atm, trafo, navendên çandî, binayên AKP-MHP’liyan  û xaniyên kesên  oy didin wan, park û oto park şewitandin ji bîr nekirin efu nekirin û tol hildan jî hebûn. Kesên ku zibale rijandin erdê û tekerên seyyareyan teqandin jî hebûn. Di dema çuyina leşkerîyê de kesên ku xwarinên wan qirêj kirin leşkerên Tirk jehr kirin demirên pas girtî xistin nava xwarinên wan, van kesan negotin ma em dikarin çibikin çareyek dîtin. Şantiye, gara tranvay, hezar û çardeh hektar cih, bi temamî 949 cih şewitandin tirkên faşist li welatê me cehenema ku pêk danin ji kesen ku ev cehenem birin bajarên Tirkiyê em wan silav dikin. Bê ku em bixwin razên, daqirtînin û bêhna xwe bidin, li sûkê, kolanan, mal, otelê, dikanê, parqê, atobusê de  hemû qadên jiyanê li wan kirina cehenem ew qewitandin berpirsyariya me kurdan ya dîrokîye. Ev ji zimanek din fam nakin  emê jî zimanê ku ew fam dikin bersiv bidin û berdawam bikin.Dema we di salên 1990’î de gundên me şewitandin em birçî hiştin, em bê kar hiştin û berê me dan Tirkiyê hûn qet nefikirîn ku emê aboriya we têk bibin. Padişahên we digot nefikirin tuneye. Ji bo ragahandina serokê we dema digot jin be jî zarok be jî çi pêwiste wê bê kirin. We û hemû tiştên we bê ku em qural û kaygiyek jiyan bikin bi her rêbazî we hedef digirin û şîrê dayika we di difna we re tînin. Ev deynê me kurdan yê şeref namusê ye. Yên ku emir dide, pêk tînin û piştgirî dide, yên ku di çapemeniyê de propaganda dikin, yên ku di medya civakî de parvekirinên dijî kurdan diweşînin em we hemuyan nas dikin em we yekî jî efu nakin.

 ÎNÎSÎYATÎFA ZAROKÊN AGIR